Dag Diva!

Op 19 september heb ik mijn laatste concert gezongen als De Drijvende Diva. Vanaf 2015 stop ik ermee, en geef ik het stokje over aan iemand anders.

“Waarom stop je?” Wordt me nu vaak gevraagd. “Het is toch een succesvolle act?” Laat ik vooropstellen dat de mate waarin iets succes heeft of geld oplevert, voor mij niet de motivatie is om het te blijven doen. Tot een paar jaar terug was ik ook een succesvol productieleider. Maar geen haar op mijn hoofd die eraan denkt om dat werk weer op te pakken.

Veel mensen weten niet dat De Drijvende Diva alweer zeven jaar bestaat. In 2007 deed ik mijn eerste optreden in Victorine’s paraplujurk op een havenfestival in Amsterdam, daarna begon het balletje langzaam te rollen. De eerste jaren was het nogal onwennig. Je moet je voorstellen: waar de meeste klassieke concerten ergens tussen vier muren plaatsvinden in geconcentreerde stilte, schommel ik op een drijvend object op het water en zing ik achter elkaar pittige hoogtepunten uit het operarepertoire. Dwars door weer, wind en omgevingsgeluid heen.

Het heeft wel even geduurd voordat ik me echt lekker voelde in deze situatie en mijn rol als diva. Maar zeker de laatste jaren heb ik me het personage helemaal eigen gemaakt, de performance is ontzettend gegroeid. Hierdoor kregen Victorine en ik de kans om op mooie plekken op te treden door heel Nederland en in België, Duitsland en Frankrijk.

En dan juist nú de stekker eruit trekken? Ik zal uitleggen waarom. Als je lang met iemand samenwerkt, is het belangrijk dat je een gedeelde visie ontwikkelt. Dat je elkaar blijft uitdagen en inspireren en zo tot nieuwe, creatieve ideeën komt die meer zijn dan de som der delen. Dat was bij ons niet meer het geval. Daar komt ook bij dat De Drijvende Diva niet het enige is wat ik doe, en hierdoor krijgt de act niet de tijd en aandacht de ze nodig heeft.

Ik heb onder ogen moeten komen dat als ik creatief de diepte in wil, ik keuzes moet maken. En hoezeer de Diva me ook aan het hart ligt, de keuze is niet op haar gevallen. Begrijp me goed: het was geen makkelijke beslissing. Het vergt moed om ‘nee’ te zeggen tegen een unieke, succesvolle act waarmee ik me identificeer en die me als zangeres een bepaalde status geeft. Maar om verder te komen met iets nieuws, is het vaak het nodig om oude dingen los te laten.

Share This Story, Choose Your Platform!

Comments are closed, but trackbacks and pingbacks are open.